klinkt goed!


Ieder instrument is onvolmaakt. De altviool is wel een van de ergste: een soort mislukte lage viool. Mislukt omdat hij akoustisch te klein is voor de quint extra toonbereik in de laagte, en vaak toch nog te groot om zonder pijn of moeite te bespelen. 
Toch is het juist dit instrument dat een grote onvoorwaardelijke liefde weet op te wekken. Mozart speelde het liefst altviool en schreef zijn mooiste partijen voor dit instrument (net als voor de fluit, waar hij zo'n hekel aan had volgens sommigen...).

Brahms, altijd al verliefd op de vrouwelijke altstem, hoorde in het klarinetspel van Richard Mühlfeld vergelijkbare timbres en mogelijkheden, en pakte zijn al weggelegde componeerpen weer op om 4 weergaloze stukken voor dit instrument te schrijven. Maar alle vier bewerkte hij ze kort daarna voor altviool. Niet zonder reden denk ik.
Het
verhaal van Rebecca Clarke is fascinerend, zeker voor wie zich bewust is van de moeizame, doorgaande strijd tegen systematische kleinering van vrouwen...  Zij was een van de eerste vrouwen die een zeer succesvolle solocarrière als altvioliste opbouwde, en componeerde ondanks tegenwerking van jongs af aan. Op haar 33ste schreef zij de altvioolsonate, een van haar laatste werken, ontmoedigd als zij was door de hierboven aangestipte narigheid. Het is een meesterlijk stuk. 
Hendrik Andriessen kennen we als de vader van Louis en Jurriaan, maar hij was ook de belichaming van het Nederlandse componeren in het interbellum, en had een heel eigen, donkere maar ook verlichte toon en stijl.

Marie Louise de Jong was hier eerder te horen met haar Dudok kwartet; zij zal het pleidooi voor de altviool op zich nemen, samen met pianiste Michelle Lynn die hier in 2018 onder de naam Powell een recital gaf met onder meer muziek van Brahms. 

Veel muziek deze dagen! Laat dat geen reden zijn om weg te blijven...

Za. 28 mei 20.00 uur, Vermaning Zaandam: Brahms, Clarke en Andriessen
Marie Louise de Jong (altviool) en Michelle Lynn (piano)

Brahms, Clarke, Andriessen